|
|
|

Medas 1950, por Fernando Rguez. Salgado (Fotógrafo
1922-2006) |
|




|
Txt.
Peruchela
Entre as tradicións do pobo galego, caben contarse moitas
e variadas. Definir nestas liñas as orixes de cada unha delas pode
resultar un arduo traballo, pero non tanto, o explicalas, dun xeito
sinxelo e desde un punto de vista contemporáneo.
Os nosos antepasados viviron neste mesmo lugar e tamén única e
exclusivamente deste medio natural, durante decenas de séculos, isto
derivou en que se consolidasen unha serie tarefas rutineiras para
a produción constante de alimentos e recursos. Esa produción de
alimentos e recursos forma parte das tradicións das aldeas galegas, así
como de todas as aldeas do mundo. Na vida nas cidades, téndense a
esquecer e ata se descoñecen as bases fundamentais que conformaron aos
primeiros pobos. Cando non existía o diñeiro, existía a terra e os
froitos e materiais que dela se obtíñan e elaboraban. Agora as persoas
dispostas a seguir con estes costumes van en descenso, debido, entre
outras cousas, ao despoboamento rural da Galicia actual.
Esta páxina de tradicións recopila a información necesaria para cultivar
e elaborar alimentos básicos que, aínda que na actualidade séguense
producindo e elaborando, non na medida en que se facía fai tan só fai
quince anos atrás.
Esta páxina tamén resume outras tradicións desta terra.
Galicia ten tradición de meigas, que ten que ver co caciquismo, "os
caciques" e tamén cos "druidas", curandeiros celtas. A evolución dos
vellos costumes é digna de estudo. Explicar como se foron herdando e
modificando, estas tradicións, ao longo dos últimos anos, ata chegar á
actualidade galega, é tamén obxectivo desta Web.
Á Tradición fórmana as normas transmitidas dunha a outra xeración dunha
mesma cultura e o espírito ancestral das crenzas. A vixencia no presente
e o acatamento de devandito conxunto denomínase tradicionalismo. |
|
|
|
|